هشتم : حرف زدن در وقت طهارت گرفتن [ 1 ] مگر به يكى از چهار چيز : اوّل : ذكر خداى تعالى ، دوم : آيةالكرسى خواندن ، سوم : حكايت اذان ، يعنى هرچه مؤذّن بگويد اين‌كس نيز بگويد ، چهارم : اگر امر ضرورى باشد كه اگر حرف نزند آن امر فوت شود . [ فصل ] « 1 » بدانكه طهارت يا موقوف است به نيّت قربت و بىآن صحيح نيست ، يا احتياج به نيّت قربت ندارد و بىآن صحيح است . نوع اوّل طهارت حقيقى است ، و آن وضو و غسل و تيمّم است . نوع دوم ازالهء نجاست است ، نوع اوّل طهارت حقيقى است و آن وضو و غسل و تيمّم است نوع دوم ازالهء نجاست‌است [ كه به‌نيّت قربت احتياج ندارد و به مجاز طهارت مىگويند آن را ] « 2 » و احكام نوع اوّل در سه مقصد مبيّن مىشود : مقصد اوّل در بيان احكام وضو بدان كه پنجاه چيز است كه تعلّق به وضو ساختن دارد ، از آن جمله بيست و يك امر واجب است ، و بيست امر سنّت ، و نُه امر مكروه . امّا آن بيست و يك امرى كه واجب است : اوّل‌آنكه : مكان وضو يعنى آنچه در وقت وضو ساختن بر آن قرار گيرد غصبى نباشد [ 2 ]

--> [ 1 ] - بلكه در وقت تخلّى يا در بيت الخلاء مطلقاً . ( دهكردى ، يزدى ) * بلكه در بيت الخلاء مطلقاً هرچند حال تخلّى نباشد . پس تخصيص حكم به حال تخلّى چنانچه مؤلّف كرده وجهى ندارد . ( كوهكمره‌اى ) [ 2 ] و همچنين بايد فضائى كه در آن وضو ميگيرد و محلّ ريختن آب وضوء غصبى نباشد . ( دهكردى ، يزدى ) * غصبى نبودن فضائى كه در آن وضو ميگيرند اهمّ به ذكر فرمودن بود . ( صدر ) ( 1 ) در بيشتر نسخه‌ها نيست . ( 2 ) فقط در يك نسخه آمده است .